Buffers

Een zwak zuur en een geconjugeerde zwakke base vormen samen een geconjugeerd zuur-basepaar. Dit soort zuur-baseparen zijn de bouwstenen voor een buffer, een oplossing die zorgt voor het constant blijven van de pH-waarde van een oplossing wanneer hier een zuur of base aan wordt toegevoegd. Dit doen geconjugeerde zuur-baseparen door H⁺-ionen te binden of juist af te geven. Deze buffers zijn erg effectief en werken binnen enkele seconden.  

In het lichaam worden zulke buffersystemen gebruikt als de eerstelijnsverdediging bij zuur-basestoornissen. Deze systemen van het lichaam zijn onder te verdelen in buffers binnen de cel (zogeheten intracellulaire buffers) en buffers buiten de cel (zogeheten extracellulaire buffers). Onder de extracellulaire buffers van het lichaam valt het bicarbonaat-buffersysteem. Hemoglobine en fosfaat zijn de belangrijkste intracellulaire buffers. Beide zijn namelijk in staat om H⁺-ionen te binden en weer af te geven. Voor fosfaat ziet de formule er als volgt uit: H₂PO₄ ↔ H⁺ + HPO₄^2-.